GESCHILPUNTEN BIJ DE VERWERKING VAN LATENTE BELASTINGVERHOUDINGEN IN DE JAARREKENING VAN ONDERNEMINGEN - I1)

A. Inleiding Ten onrechte werden in de jaarlijkse inhoudsopgaven van dit tijdschrift de artikelen handelende over latente belastingverhoudingen steeds opgenomen onder het hoofd „Belastingen” .2) Ten onrechte, immers de verwerking van latente belastingverhoudingen in de jaarrekening van ondernemingen is geen belastingtechnische, of zo u wilt fiscaal-juridische zaak, neen, gegeven de fiscale winst is het een jaarrekeningprobleem. Niet alleen de rubricering van, doch ook het probleem van de latente belastingverhoudingen zelve, is een bron van misverstand en van ge schilpunten. Geschilpunten die na het rapport van de z.g. „Commissie De Blaey” 3) en na de discussies in dit tijdschrift4 ) vrijwel zijn blijven liggen. Door art. 23, lid 2 van de Wet op de Jaarrekening van Ondernemingen, welk artikel de vermelding van een voorziening voor passieve belastinglatenties verplicht stelt, zijn deze geschilpunten weer actueel geworden. Ik moge onder de lezers van dit tijdschrift de problematiek bekend ver onderstellen. Ik heb mij als taak gesteld in dit artikel te pogen als scheids rechter op te treden, ten aanzien van een aantal van de m.i. grootste geschil punten op dit terrein. De geschilpunten die ik wil behandelen zijn: de wijze van vaststelling van de latente belastingverhoudingen (de statische of dynamische methode); de waardering van latente belastingverhoudingen; de saldering van actieve en passieve belastinglatenties; de latente belastingverplichting over de vermogensmutatie ingeval van her waardering, alsmede de jongste wijziging die Philips te dezen aanzien heeft toegepast; latente belastingverhoudingen onder tariefwijziging in de belasting naar de winst; latente belastingaanspraken uit hoofde van het recht op voorwaartse ver liescompensatie.