KNOW-HOW: EEN VERWAARLOOSD OBJECT VAN DE BEDRIJFSHUISHOUDKUNDE

Inleiding Wanneer men over het begrip know-how voorlopig te omschrijven al de kennis en ervaring waarover een onderneming de beschikking heeft zijn licht wil opsteken in de bedrijfseconomische literatuur, dan komt men niet veel verder dan wat onder de paragraaf goodwill over de ondernemerspremie is opgemerkt. Dit laatste biedt weinig houvast om tot een bevredigend in zicht in deze vooral tegenwoordig zo belangrijke materie te komen. De be handeling zou men kunnen karakteriseren als vluchtig en star. Vluchtig om dat de summiere weergave, tot uitdrukking komend in weinig meer dan omschrijvingen zoals „goede organisatie”, „efficientiepremie” e.d., geen recht doet wedervaren aan wezen en omvang van de know-how. Star vanwege het voorbijgaan aan de mogelijkheid van een bewuste exploitatie van know how. Deze mogelijkheid houdt in dat de ondernemerspremie vergroot kan worden door aankoop van know-how alsmede voor een deel ook buiten de betrokken onderneming kan worden verdiend, waardoor laatstgenoemde een extra premie verwerft. De stiefmoederlijke behandeling in de literatuur staat in schril contrast tot wat men heden ten dage in de praktijk terzake van know-how kan waar nemen. Zo is het b.v. niet ongebruikelijk dat in verschillende gevallen tot samensmelting van ondernemingen wordt overgegaan mede c.q. uitsluitend vanwege de know-how van de betrokken fusiepartners. Een ander belang wekkend contemporain verschijnsel is de exploitatie van know-how door verhandeling daarvan op beperkte schaal via licentieverlening op patenten en meer in volle omvang in joint business ventures.