PRESTATIEVERSCHILLEN IN KLEINE EN MIDDELGROTE DETAILHANDELSVESTIGINGEN MET GELIJKE BEDRIJFSSTRUC TUUR: TWEEËRLEI ANALYSE DER ACHTERGRONDEN

Ter introductie van deze verhandeling is het dienstig nader op de titel ervan in te gaan. Centraal zal worden gesteld het ervaringsfeit dat detailhandelsvestigingen met een nagenoeg identieke bedrijfsstructuur (bijv. naar m2 (bruto) bedrijfsc.q. verkoopoppervlakte, (herleid) personeelsbestand, enz.) tot zeer uiteenlopende prestaties kunnen komen. Prestaties zijn in dit geval omzetten, gewogen volgens een bepaald criterium, bijv. omzetten per werkzame kracht (waaraan een herlei ding tot full-timers kan zijn voorafgegaan), per manjaar, per klant, per artikelen categorie, alsmede per m2 bedrijfsc.q. verkoopoppervlakte. Voorts zijn voor in zicht in de detailhandelsprestaties van belang de omzetsnelheid en de voorraad per werkzame kracht of per m2 oppervlaktetype. Het gaat hier om kengetallen en het is nuttig een enkele kanttekening bij dit begrip te plaatsen, met name omdat de in deze verhandeling te bespreken en aan te vul len analysewijze van de achtergronden der prestatieverschillen uitgaat van in hoge mate verschillende waarden die bepaalde kengetallen kunnen aannemen. Allereerst de functie ervan. Voor bedrijfsvergelijking wordt veelvuldig gebruik gemaakt van kengetallen. Ze dienen de ondernemer die daadwerkelijk streeft naar betere bedrijfsresultaten en een hogere graad van efficiency in zijn vestiging(en), te stemmen tot nadenken. Bij kengetallen behoren deskundige voorlichting en het uitwisselen van ervaring. Nimmer mag de individuele ondernemer kengetallen beschouwen als prestatieniveaus die ook voor zijn vestiging(en) in ieder geval bereikbaar zullen zijn. Zich spiegelend aan bepaalde kengetallen, nl. die welke zoveel mogelijk aansluiting aan de aard, omvang en situering van zijn bedrijf bie den, moet de ondernemer vanuit zijn individuele omstandigheden alternatieven zoeken voor verbeteringen in beleid en beheer. Nimmer ook mogen kengetallen worden aanvaard als normen en richtgetallen voor beleidsbeslissingen en planolo gische adviezen zonder grondige kennis van aard en spreiding van de voor de bere kening ervan gebruikte basisgegevens en inzicht in een aantal belangrijke factoren werkzaam in de concrete situatie die aan de orde is. Met name in de winkelplanologie wordt nog wel eens wat te ongenuanceerd gewerkt met kengetallen als brug tussen consumptieve bestedingen van gezinshuishoudingen en te realiseren vier kante meters aan bepaalde winkelvoorzieningen. Kengetallen vinden vooren tegenstanders. De voorstanders zien in kengetallen een nuttig, gemakkelijk aansprekend instrument voor bedrijfsvergelijking. Onge twijfeld blijkt hier het nut der kengetallen het duidelijkst, hoewel het noodzake lijk is ze in verband met concrete en redelijk-veilige toepasbaarheid zoveel mo gelijk te differentiëren. Dit kan enerzijds geschieden door differentiatie naar inputcomponenten, anderzijds naar structuurkenmerken van de lokale deelmarkt (urbanisatiegraad der betrokken gemeente, type woongebied waarin de vestiging is gesitueerd, aard der concentratie waarvan de vestiging eventueel deel uit-