MOEILIJKHEDEN MET DE VERVANGINGSWAARDETHEORIE

Het zij mij vergund enkele beschouwingen te wijden aan het in het najaar van 1958 verschenen artikel: „Schoonheidsgebreken in de vervangingswaardeleer” , van de hand van mijn collega F. L. van Muiswinkel. Zoals uit haar mededeling elders in dit nummer blijkt was de redactie niet eerder in de gelegenheid mij de mogelijkheid van het geven van commentaar te bieden. Ware het anders geweest, ik zou gaarne eerder ingegaan zijn op de waardevolle en stimulerende gedachten door mijn collega in zijn opstel ontwik keld. Dit zou op zichzelf ook meer in de lijn van zijn verlangen hebben gelegen om door onderlinge gedachtenwisseling tot klaarheid te komen ten aanzien van de door hem aangeduide onduidelijkheden. Niettemin lijkt ook thans de tijd voor de door van Muiswinkel zowel als mij wenselijk geachte uitwisseling van meningen nog niet voorbij. De door van Muiswinkel aangesneden problemen zijn niet van zodanige aard, dat ze door het verloop van de tijd vanzelf wel worden opgelost. Evenmin hebben ze thans hun actualiteit verloren. Ik hoop dan ook, dat zowel Limperg zelf als één of meer van zijn directe leerlingen binnen niet al te lange tijd aanleiding zullen vinden op het artikel van van Muiswinkel in te gaan. Persoonlijk ben ik niet als de meest gerede partij te beschouwen. Het feit dat de schrijver uitvoerig aandacht aan de door mij voorgestane opvattingen, die in ver schillende opzichten niet met de door Limperg voorgedragen leer, noch met de door zijn leerlingen daaraan gegeven uitwerkingen en interpretaties overeenstemmen, heeft willen schenken noopt mij wel tot commentaar, een commentaar, dat ik ge zien de te waarderen stijl van het artikel en de daarin vervatte critiek gaarne geef. Dit commentaar zal echter geen confrontatie van de door van Muiswinkel ge maakte opmerkingen met de door Limperg voorgedragen vervangingswaardetheorie bevatten. Hiertoe zijn anderen meer bevoegd. Slechts een confrontatie met de door mijzelf, weliswaar uitgaande van de grondgedachten der vervangingswaardetheorie, ontwikkelde opvattingen, voorzover die door de schrijver in het geding zijn gebracht, wordt beoogd.