DE NORMATIEVE TAAK VAN DE ECONOMIE

De lezer vindt elders in dit nummer van het M .A.B. een ingezonden stuk van M r Drs A. C. Verbeek, w aarin deze zich er over beklaagt, dat ik mijn in Januari 1947 aan de lezers gedane belofte tot het schrijven van een verhandeling over de normatieve taak van de economie niet ben nagekomen. Mij past in antwoord op deze klacht slechts een peccavi; de klacht is gerechtvaardigd, althans voor zover de heer V erbeek ze uit als lezer en abonné van het M .A.B. en niet in verband met zijn in Januari 1947 geschreven ingezonden stuk over hetzelfde onderwerp. W a n t persoonlijk, als schrijver van dit stuk, heeft de heer V erbeek zich niet te beklagen; het epistel werd spoedig na ontvangst door de Redactie geplaatst en ik heb mij gehaast, in een uitvoerig naschrift de door de inzender geopperde bedenkingen tegen mijn in de artikelenreeks over het O bject der Bedrijfshuishoudkunde x) t.a.v. de normatieve taak der bedrijfseconomie uitgesproken zienswijze te beantwoorden. De heer V er beek heeft m.i. persoonlijk reeds in 1947 het volle pond gekregen; ik meende en meen nog, dat ik zijn destijds aangevoerde bezwaren heb weerlegd. M aar als lezer van het M .A.B. heeft hij het recht, mij er aan te herinneren, dat ik in het antwoord op zijn ingezonden stuk melding heb gemaakt van mijn voornemen om over het onderwerp een afzon derlijke beschouwing te schrijven; dit voornemen heb ik niet ten uitvoer gebracht. Ik had dat voornemen overigens reeds vóór en onafhankelijk van het schrijven van de heer V erbeek van 1947 opgevat, omdat ik toen behoefte gevoelde om mij te keren tegen de destijds recente uitspraken van enige N ederlandse sociaal-economen, w aarin de impotentie van de economie t.a.v. een normatieve taak werd verkondigd; ik achtte deze uit spraken schadelijk voor de ontwikkeling van de economie. Zulks niet, omdat de economie in de werkelijkheid door die uitspraken van haar nor matieve arbeid w ordt af gehouden, w ant, zoals ik in Januari 1947 schreef, zij schrijdt toch voort in normatieve richting. M aar het kan niet anders, of meningsuitingen van de door mij veroordeelde strekking werken be lemmerend voor de ontwikkeling van de economie in de richting, welke ik de doelmatige acht. Ik had dus destijds de behoefte om tegen die in mijn ogen schadelijke opvattingen in het geweer te komen en zo kwam ik er toe, in een onbew aakt ogenblik in het antwoord aan de heer Verbeek in 1947 uiting te geven aan mijn voornemen tot het publiceren van een bestrijding van die zienswijze. Ik zeg: in een onbew aakt ogenblik, omdat ik, wetende, dat ik met andere arbeid toenmaals zw aar bezet was, had moeten bedenken, dat de nakoming van de gedane belofte gevaar liep achterwege te blijven. De bezetting van mijn tijd is intussen niet ver minderd en het heeft mij dan ook moeite gekost, thans tot de inlossing van mijn belofte te komen. D aar komt nog iets bij, dat ik niet onvermeld wil laten, omdat het in de grond verband houdt met het onderwerp en met mijn algemene instelling ten opzichte van de gedachtenwisseling daarover: ik ben van oordeel, dat een behandeling van het onderwerp on vruchtbaar is. Sociale economie en bedrijfseconomie zullen noch theore tisch noch praktisch door bespiegelingen over dit onderwerp worden ge baat. Ik ben, zoals ik in geschrifte heb bewezen en zoals mijn leerlingen