Could Recurrent Anxiety be a New Surgical Indication for Patients with Spontaneous Pneumothorax?

DOI: 10.4328/JCAM.2074 Received: 30.09.2013 Accepted: 01.10.2013 Printed: 01.01.2015 Corresponding Author: İsa Döngel, Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı, Isparta, Türkiye. T.: +902462119251 GSM: +905052228388 F.: +902462112830 E-Mail: drdongel@hotmail.com Editör için: Yazkan R. ve ark. tarafından yapılan “Tekrarlama Anksiyetesi Spontan Pnömotorakslı Hastalar için Yeni Bir Cerrahi Endikasyon Olabilir mi?” başlıklı çalışmayı spontan pnömotoraks klinik tablosuna farklı bir bakış açısı ortaya koyması nedeniyle ilgiyle okudum. Spontan pnömotoraks plevra yaprakları arasında hava birikmesi ve buna sekonder gelişen akciğer kollapsı olarak tanımlanmaktadır ve göğüs cerrahisi kliniklerinde sık karşılaşılan hastalıklardan birisidir [1,2]. Anksiyete ise hoş olmayan özellikleri ile diğer duygulanım şekillerinden ayrılan korku ve endişe duygusudur. Anksiyeteli hasta fizyolojik ve psikolojik olarak çarpıntı, nefes almada zorluk, hızlı hızlı nefes alma, ellerde ve ayaklarda titreme, aşırı terleme, sıkıntı, heyecan, aniden çok kötü bir şey olacakmış hissi ve korkusunu taşır [3]. Yayınladığınız çalışma spontan pnömotorakslı hastalarda tekrarlama anksiyetesinin yeni bir cerrahi endikasyon oluşturup oluşturmadığını irdelemekte ve bu konuda yapılmış nadir çalışmalardan biri olma özelliğini taşımaktadır. Spontan pnömotoraks tedavisinde amaç, kliniğin düzeltilmesi, pnömotoraksın boşaltılarak akciğerin tekrar ekspansiyonunun sağlanması ve pnömotoraksın tekrarının önlenmesidir [1,2]. Anksiyete ve spontan pnömotoraksın klinik bulgularında benzer özellikler mevcut olup, spontan pnömotorakslı hastaların hastalıkları konusunda tatmin edici düzeyde bilgilendirilmesi hastaları tekrarlama anksiyetesinden korur. Dolayısıyla bu yazının yeni bir cerrahi endikasyondan çok, tekrarlama anksiyetesi yönünden hastaların ve doktorların uyanık olması ve bu konuda hastaların detaylı bilgilendirilmesini hatırlatması yönüyle daha anlamlı olduğunu düşünüyorum. Primer spontan pnömotoraks gelişen hastaların %25-30 oranında konservatif tedavi yöntemlerine cevap vermemekte ve cerrahi tedavi gerekebilmektedir [2,4]. Bu nedenle hastalara ilk atakta cerrahi yapmanın uygun olmadığını, mutlaka konservatif yöntemler denendikten sonra, başarılı olunamıyorsa cerrahinin daha uygun olduğunu düşünüyorum. Ayrıca nonkardiyak göğüs ağrısı nedeniyle acil servise başvuran hastalarda Hastane Anksiyete ve Depresyon Skalası (HADS) kullanılarak yapılan çalışmalarda, HADS skoru yüksek saptanan hastalarda anksiyete ve/veya depresyon tanısı alma oranı %73,3 bulunmuştur [5]. Yani bu tür hastaların bir kısmının anksiyete ve/veya depresyona yatkın oldukları anlamını taşımaktadır. Dolayısıyla tekrarlama anksiyetesi nedeniyle yapılan cerrahi sonrası, hastaların bir kısmının yine anksiyete ve/veya depresyon geçirme riski taşıyacağı aşikârdır. Bu nedenle spontan pnömotoraks geçiren hastaların ilk atakta konservatif tedavi edilmesi şayet hasta tekrarlama anksiyetesi riski taşıyorsa psikiyatri ile konsülte edilerek yakın takip edilmesinin daha uygun bir yaklaşım olduğu kanaatindeyim.