Nuclear Cardiology in the Diagnosis and Management of Coronory Artery Disease

Coronary artery disease (CAD) is a coronary artery narrowing or occluding disorder that could end up with myocardial infarction or death due to atherosclerosis. A complete assessment of CAD requires both anatomical and functional information. The clinical scenario is most often the deciding factor between anatomical and functional imaging. Anatomical imaging is most helpful to exclude disease in asymptomatic or low likelihood patients, whereas functional imaging is most helpful in symptomatic patients. Myocardial perfusion scintigraphy (MPS) is one of the most frequently used functional modalities with high diagnostic accuracy and level of evidence, allowing reliable risk stratification and guiding the selection of patients for further interventions. Normal stress MPS findings strongly indicate the absence of coronary obstruction and hence of clinically significant disease. Another noninvasive modality is cardiac positron emission tomography (PET) providing additional information for quantitative myocardial blood flow, coronary flow reserve, and viability. The combination of cardiac single photon emission tomography or PET with computed tomography increases the diagnostic accuracy of the test especially with improvements in specificity and could decrease the number of incompletely evaluated patients. Recently developed PET/magnetic resonance (MR) hybrid imaging, apart from lack of ionizing radiation of MR component, provides data related to soft tissue and plaque biology. Developments in radiopharmaceuticals, hardware, and software give hope that nuclear imaging modalities will be more frequently used for diagnosis, follow-up, and treatment evaluation in CAD. Identification of subclinical coronary artery atherosclerosis to enhance primary prevention of CAD, acute myocardial Koroner arter hastalığı (KAH) ateroskleroz nedeni ile ileri evrede miyokard infarktüsü veya ölüm ile sonuçlanabilen, koroner arterlerin daralması veya tıkanmasıdır. KAH’nin tam olarak değerlendirilmesi için hem anatomik hem de fonksiyonel bilgiye ihtiyaç vardır. Anatomik ve fonksiyonel görüntüleme seçiminde klinik senaryo sıklıkla belirleyici faktördür. Anatomik görüntüleme en çok asemptomatik veya düşük riskli olgularda hastalığı dışlamada yardımcı iken, fonksiyonel değerlendirme daha çok semptomatik hastalarda önemlidir. Fonksiyonel görüntüleme yöntemlerinden miyokard perfüzyon sintigrafisi (MPS), yüksek tanısal doğruluğu ve kanıt düzeyi ile risk belirleme ve sonraki uygulamalar için hasta seçiminde yol gösterici olması nedeni ile en sık kullanılan yöntemlerdendir. Normal MPS bulguları hemodinamik anlamlı koroner arter darlığı ve klinik anlamlı hastalığın olmadığının güçlü bir göstergesidir. Diğer bir nükleer kardiyolojik yöntem ise, kantitatif miyokardiyal kan akımı, koroner akım rezervi ve canlılık konularında ek bilgi sağlayan kardiyak pozitron emisyon tomografisidir (PET). Kardiyak “tek foton bigisayarlı tomografisi” ve PET görüntülemenin, bilgisayarlı tomografi ile kombinasyonu özellikle özgüllükte iyileşmeye neden olarak incelemenin tanısal doğruluğunu artırmakta ve tam değerlendirme yapılamayan hasta sayısını azaltmaktadır. Yakın zamanda geliştirilen PET/manyetik rezonans (MR) hibrit görüntülemenin, MR bileşeninin iyonizan radyasyon içermemesinin yanında, yumuşak doku ve plak biyolojisi hakkında bilgi sağlama gibi avantajları vardır. Radyofarmasötik, donanım, yazılım ve klinik uygulamalardaki yeni gelişmeler nükleer kardiyoloji yöntemlerinin KAH’de tanı, takip ve tedavi planlamasında daha sık kullanılması konusunda ümit vericidir. KAH, akut miyokard infarktüsü ve ani kardiyak ölümlerden korunabilmek için, yeni kuşak