A Comparative Rereading “Library of Babel” and “Ocean Sea” for Writing “Architecture” of Wor(l)ds

Yazinsal urun, bir mimari egitim materyali olarak degerlendirilebilir, cunku her sanat isi, duzenin ne oldugunu, birtakim ogelerle yapinin nasil insa edilebilecegini aciklamak uzere donusumlu kullanilabilecek potansiyele sahiptir. Bir yazinsal urunde, yazar kelimelerle bir oruntu yaratir, tipki bir mimarin mimari elemanlarla yaptigi gibi. Her ikisi de benzer kaygiyi tasirlar, hayali bir dunya insa etmek. Kasif gezgin olarak kelime-dunyalar arasinda daha fazla arastirdikca, dili kullanma bicimi daha fazla kesfedilir. Taslarla nasil soylenecegini bilen ustalar gibi bir mimarlik ogrencisi de kelimelerle nasil yapildigini takip edebilir mi? Nasil yapilacagi (insa edilecegi) ile nasil soylenecegi (yazilip-okunacagi) arasinda izlenebilir patikalar var midir? Mimarlikla bir bag olusturmak icin mekânsal anlati unsurlari ile olusturulan iki farkli metin kullanilacaktir; Alessandro Baricco’nun siirsel romani, “Okyanus Deniz” ve Borges’in kisa hikayesi, Babil Kitapligi. Bu karsilastirmali analiz, mekansal elemanlarin kelime-dunyalarin felsefesinin insa edilmesinde nasil yetkin oldugunu gosterir.