Avrupa’da Aşırı Sağ’ın Yükselişinin Göç Politikalarına Etkileri: Hollanda Örneği

Insanligin dogusuyla birlikte ele alinabilecek bir olgu olan goc, insanlarin bulunduklari yerden baska bir yere gecici, kalici, gonullu ya da zorunlu bir sekilde fiili olarak yer degistirmesidir. 20. yuzyilda yasanmis olan savaslardan kaynakli olarak buyuk bir yikima ugrayan Avrupa ulkeleri, bu yikimi bertaraf etmek ve yeniden toparlanabilmek adina goc almaya baslamislardir. Ancak bu sekilde baslayan goc dalgasi ardindan aile birlesmeleri yoluyla daha da artmistir. Bu surecte Avrupa’ya alinmayan gocmenler yasadisi yollari da tercih ederek Avrupa ulkelerine gelmeye baslamis ve bu durum Avrupa icin bir sorun teskil etmistir. Avrupa Birligi uye ulkeleri bu noktada siginmaci ve gocmenlere yonelik olarak ortak anlasmalar ile dis sinirlarin kontrolunu saglamaya calismistir. Soguk Savas’in ardindan artan gocun etkisiyle tetiklenen guvenlik endisesi, gocmenlerin bir nevi guvenlik sorunu olarak gorulmesine yol acmistir. Bu noktada da Asiri Sag partiler gocmenlere yonelik olarak kati soylemlere yer vermis ve politikalarini da buna gore sekillendirmeye baslamislardir. Ozellikle yabanci dusmanligindan beslenen Asiri Sag Partiler son donemde oylarini da artirmayi basarmislardir. Bu calismanin amaci, Avrupa’da asiri sag’in goc politikalarinda yarattigi donusum ve bu donusum cercevesinde yine asiri sagin yabanci dusmanligi ile politik olarak beslenmesinin Hollanda ornegi uzerinden gosterilmesidir.