Nominis de Existentia Naturali

Arti grammaticae, secundum normas scientiae speculativae aristotelicas Posterioribus analyticis (71b.10) sanctas, saeculo tertio decimo tria officia concessa sunt: linguae causas et principia quaerere, sermonem qualis sub sensibus cadat ratione deductioneque indagare, linguae universalia invenire. Quarum scientiae proprietatum principem periti medii aevi, similiter ac grammatici hodiemi chomskyani, aestimabant esse ultimarti, quoniam "scientia speculativa est tantum circa universalia, secundum Philosophum" (Kilwardby, 436) . Modistae igitur, quippe cum universalia linguae quarererent, sermonem significativum eo indagaverunt quo proprietates linguis omnibus communes, opes quae "eaedem apud omnes" essent, reperirent. Tales habuerunt esse partes orationis atque accidentia sua, quae e modis significandi, universalibus linguae praecipuis, orta sint. Qui vero modi, una cum modis intelligendi atque modo essendi, theologis ac philosophis tanto fuerunt usui ut eidem apud omnes sensu quodam largiori quoque reputati sint. Non solum eidem fuerunt apud omnes linguas, sed etiam apud omnes scientias. Siquidem scientiis veritas petenda fuerit, aliter esse non poterit. Vix quidem dubium est quin conceptus illi omnibus communes extra grammaticam orti essent (Kelly 1979, 161). Altera vero parte grammaticos, cum rationem constitutivam linguae cognoscere peterent, universalia linguae quae investigationibus scientiarum aliarum profutura essent, exponere oportuit.