DAİMİ İŞYERİ STATÜSÜNDEN KAÇINMAYI ÖNLEMEDE YENİ ULUSLARARASI YAKLAŞIM

Son zamanlarda daha once hic olmadigi kadar uluslararasi vergi konularinin  derinlemesine tartisildigi bir doneme sahit olunmaktadir. Bunda,  mevcut uluslararasi vergi kurallarindaki sorunlar ve zaafiyetlerin asiri derecede  matrah asinmasina ve kar kaydirmalarina neden olmasi onemli rol  oynamaktadir. Vergi anlasmalarinda kaynak devletin vergileme yetkisini  belirlemede onemli bir kistas olan “Daimi Isyeri” kavrami son zamanlarda  oldukca istismar edilmekte ve vergiden kacinma stratejilerine sikca konu  olmaktadir. Kuresellesme ile birlikte bas dondurucu bir hizla gelismekte  olan dijital teknolojinin ortaya cikardigi yeni is modelleri ile ticari bir faaliyeti  bir isyerine sahip olmaksizin gerceklestirmek eskiye gore cok daha  kolay olmaktadir. Artik kuresel bir vergi sorunu haline gelen “Daimi Isyeri”  kavraminin yeniden ele alinmasi ihtiyaci en somut sekilde Eylul 2013’te  Saint-Petersburg’da gerceklestirilen G20 Zirve’sinde onaylanan OECD’nin  “Matrah Asindirilmasi ve Kar Kaydirma (Base Erosion and Profit Shifting-  BEPS) Eylem Plani’nda yer almistir. Plan’in 15 eyleminden biri olan 7’nci  eylemi “Daimi Isyeri Statusunden Kacinmanin Onlenmesi” olup, yapilan  calismalari muteakiben, Ekim 2015 itibariyle eyleme iliskin nihai rapor yayimlanmistir.  Bu makalede, konuya iliskin karsilasilan sorunlar ve OECD/  G20 BEPS Eylem Plani raporu kapsaminda gelistirilen oneriler degerlendirilecektir.