David Mitchell’ın Bulut Atlasında antroposen çağının ekofeminist incelemesi

David Mitchell’in Bulut Atlasi, alti farkli bolumden, hikâyeden olusan ve alti farkli konum ve zaman diliminde yer alan bas dondurucu postmodern bir eserdir. Ilk bolumden son bolume kadar genel hikâye, insanligin dunyadaki varolusunun bes yuz yilini kapsamaktadir. Bu alti bolum her ne kadar birbiriyle ilgisiz gorunse de butunu itibariyle tamami birbiriyle iliskilidir. Butuncul olarak, Bulut Atlasi, dunyadaki insan etkinlikleri tarafindan sekillenen antroposen caginin kisa bir ozetini sunmaktadir. Buna bagli olarak, ekofeminizm, ikinci dalga ekoelestiri kurami ile ortaya cikmis olan bir alt kuramdir ve temel anlamda kadinlar ile doganin yasamis olduklari zulum ve baskinin birbiriyle baglantili oldugunu one surmektedir. Buna ek olarak, kadinlar ile patriyarkal kapitalizm arasindaki ortak noktalar da irdelenmistir. Bu makale, yazar David Mitchell’in bu cok katmanli romaninda kadinlari, ezilenleri ve dogayi bes yuz yillik sure boyunca meydana gelen bu kapsamli anlatida nasil yansittigina odaklanmaktadir. Bu kapsamda kadinlarin, ezilenlerin ve dogal cevrenin icinde bulunduklari durumlar arasindaki benzerlikler aciga cikarilmaktadir. Makale, romanin ilk, orta ve son olmak uzere uc bolumunu ele almaktadir. Antroposen caginin temsili olarak baslangic, zirve noktasi ve sonrasini temsil eden bu uc bolum romandan referanslarla ayrintili bicimde analiz edilmektedir. Calismanin sonunda, Bulut Atlasinin kadinlara, ekofeminist hareket kapsaminda, doga merkezli yeni bir dunya duzeninin kurulusunu saglayacak, alternatif bir cevre felsefesinin olusumunda liderlik gorevini ustlenme rolunu yukledigi sonucuna varilmistir