Annie Ernaux’nun Les Annees’si: Otobiyografik Anlatıda Yeni Ufuklar

Annie Ernaux’nun, kendi kisisel tarihi ile 2. Dunya Savasi sonrasi Fransa toplumsal tarihini harmanladigi Les Annees adli eseri kadin ve sinif calismalarindan beslenen hibrid yapisiyla dikkat ceker. Les Annees otobiyografik bir calisma olmanin yani sira metinlerarasiligi ile ozgunlugunu ortaya koyar. Bu ozgunluk, anlaticinin, kisisel tarihini ele alirken kullandigi disil ucuncu tekil sahis, toplumsal tarihi anlatirken ise kullandigi notr ucuncu tekil ve birinci cogul sahis tercihi ile pekisir. Zaman ve bellek uzerine kurulu bu anlatida bireysel ile toplumsalin ic iceligi, retrospektifin reddi ve anlatidaki kadinin «siradanligi» ve toplumsal aidiyeti, metni Philippe Lejeune’un klasiklesmis otobiyografi taniminin disinda tutar. Anlaticinin «romanesk otobiyografi» olarak adlandirdigi bu anlatiyi kurarken en buyuk destekcisi imgelerdir. Metinde imgeler cesitlilik arz eder: gorsel imgeler, bellek imgeleri, hayalet imgeler ve olay akisinin kurulmasinda kullanilan imgeler. Tum bu imgeler anlaticinin kurgusal anlatiyi reddine, gercekcilik temasini pekistirmesine ve ozgun bir otobiyografik anlati insa etmesine olanak tanir.