Effect of neuropathy on pupillary response measured with infrared static pupillography in type 2 diabetes mellitus patients

Amac: Diyabetik otonomik noropati pupil disfonksiyonu ile karsimiza cikabildigi icin erken tanida pupil degerlendirmesi onemli olabilir. Bu calismada statik pupilometre araciligiyla diyabetik polinoropatinin pupil cevabina etkisini arastirmayi amacladik. Yontemler: Vaka kontrol calismamiz 420 katilimci uzerinde gerceklestirildi. Tum hastalar noroloji departmanina konsulte edilen tip 2 diyabetes mellitus hastalariydi. Birinci grupta Tip 2 Diyabetes Mellitus u bulunan 60 distal simetrik polinoropatili hasta bulunmaktaydi. Ikinci gruba 202 polinoropatisi olmayan diyabetik hasta dahil edildi. Ayrica diyabetik olmayan 208 hasta da kontrol grubu olarak calismaya dahil edildi. Infrared statik pupillografi cihazi ile mezopik, skotopik ve fotopik sartlarda olcumler alindi. Bulgular: Diyabetik Polinoropatili , noropatisi olmayan diyabetik ve kontrol gruplarindaki cevaplar sirasiyla; fotopik sartlarda 3,72 (0,86) mm, 3,64 (0,78) mm, 3,74 (0,78) mm, mezopik sartlarda 4,06 (0,76) mm, 4,22 (0,80), 4,39 (0,83) ve skotopik sartlarda 4,58 (0,76) mm, 4,56 (0,84) mm, 4,77 (0,85) mm idi. Kontrol grubu ile noropatisi olmayan diyabetik hastalardaki mezopik ve skotopik pupil caplari disinda (sirasiyla p=0,03 ve p=0,01) gruplar arasinda istatiktiksel olarak anlamli (p>0,05) bir farklilik bulunamadi. Sonuc: Pupillografik metodlar diyabetik polinoropati nin erken tanisinda diyabetik otonomik noropati kadar guvenilir sonuclar vermemektedir.