Comparison of proximal femoral nail and dynamic hip screw for treating intertrochanteric fractures

Amac: Bu calismada Intertrokanterik kalca kirigi tedavisinde kullanilan Proksimal femur civisi ve dinamik kalca vidasi cerrahi yontemleri mortalite ve morbidite acisindan karsilastirildi.  Yontemler: Intertrokanterik kirik nedeniyle opere olan 131 hastanin (72 kadin, 59 erkek, ort yas 77.85; dagilim 65-98 yil) demografik ozellikleri ve ameliyat verileri degerlendirildi. Doksan sekiz hastaya (%74,8) PFNA, otuz uc hastaya ise (%25,2) DHS uygulanmistir. Hastalarin yas, cinsiyet, kirik olan kalca tarafi, kirik etyolojisi, anestezi tipi, preoperatif bekleme suresi, anestezi hekimince hesaplanan preop ASA (American Society Anesthesiologists) skoru, Singh indeksi, takip suresi, kirik tipi, komplikasyon orani, reduksiyon derecesi, tip-apeks mesafesi, kisalik varligi ve kaynama duzeyi ve mortalite incelendi. Fonksiyonel degerlendirmede Harris Kalca Skoru kullanildi. Bulgular: Ameliyat sonrasi ortalama takip suresi 25.23 (1-66) ay idi. Reduksiyon basarisi acisindan DHS grubu lehine anlamli fark saptanmistir (p<0.05). DHS grubundaki hastalarin Harris Kalca Skorlari istatistiksel olarak daha iyi bulundu (p<0.05). Reduksiyon basarisi acisindan DHS grubu lehine anlamli iliski saptandi (p<0.05). DHS grubunda reduksiyon basarisi ile Harris Kalca Skoru dogru orantili olacak sekilde anlamli bulundu (p<0.05).  Sonuc: Preoperatif bekleme suresinin mortalite uzerine bir etkisinin olmadigina, yas arttikca sistemik hastaliklarin, dolayisiyla da ASA skorlarinin arttigina ve ASA skorunun artmasinin da mortaliteyi arttirdigi sonucuna varildi. Instabil intertrokanterik femur kiriklarinda PFNA, reduksiyon basarisi oranlarinin daha yuksek olmasi sebebiyle tercih edilmelidir. Ancak kaynama zamani ve mortalite acisindan belirgin bir fark saptanmadi. Hangi cerrahi yontemin kullanilacagina hastanin yasina ve kirik tipine gore kararlastirilmasinin daha uygun olacagina kanaat getirildi.