Comparison of the Effects of Impaired Fasting Glucose and Impaired Glucose Tolerance on Diabetic Development Risks on HbA1c Levels: A Retrospective Study

Amac: Normal glukoz metabolizmasi ile asikar diyabet arasindaki surec prediyabetik donem olarak adlandirilir. Bu donem bozulmus aclik glukozu (BAG), bozulmus glukoz toleransi (BGT) veya glikozillenmis hemoglobin A1c (HbA1c) duzeyinin %5,7-%6,5 olmasidir. BAG, BGT veya BAG+BGT artmis diyabet gelisim riskini gosterir. Bu calismanin amaci glukoz metabolizmasi bozukluklarinin diyabet gelisim risk duzeylerini karsilastirmaktir. Yontemler: 2016 yili icinde oral glukoz tolerans testi (OGTT) yapilan, test oncesi ve sonrasi uc aylik donemde HbA1c degerleri olculen ve diyabet tanisi almamis hastalar, otomasyon sistemi uzerinden tarandi ve calismaya alindi. HbA1c duzeyi %5,7-6,4 arasinda olan hastalar prediyabetik olarak degerlendirildi ve bu hastalarin kendi icinde HbA1c duzeylerinin %5,7’den %6,4’e dogru artisi diyabet gelisim riskinde de artis kabul edildi. Calisma hastalari izole BAG, izole BGT ve BAG+BGT varligina gore uc gruba ayrildi. Izole BAG saptanan hastalar grup 1’i, izole BGT saptanan hastalar grup 2’yi ve BAG+BGT saptanan hastalar grup 3’u olusturdu. Gruplar arasinda HbA1c duzeyleri uzerinden korelasyon analizi yapildi. Calismada elde edilen bulgular degerlendirilirken istatistiksel analizler icin SPSS 22.0 programi kullanildi. Calisma verileri degerlendirilirken tanimlayici istatistiksel metodlarin yani sira olcum degerlerinin normal dagilim gostermeyen karsilastirmalarinda Mann Whitney U Test kullanildi. Anlamlilik p<0,05 duzeylerinde degerlendirildi. Bulgular: Calisma doneminde hastanemizde OGTT yapilan ve OGTT oncesi ve sonrasi uc aylik donemde HbA1c duzeyleri bakilan 706 hasta tespit edildi. Grup 1’deki hasta sayisi 272; grup 2’deki hasta sayisi 222, grup 3’deki hasta sayisi 212 olarak saptandi.  Gruplarin HbaA1c duzeyleri karsilastirildiginda Grup 1’de diyabet gelisim riskinin grup 2 ve 3’e gore istatistiksel olarak anlamli duzeyde dusuk oldugu goruldu (p<0,001). Grup 2 ve 3 arasinda istatistiksel olarak anlamli bir farklilik saptanmadi (p=0,381). Sonuc: Calismamiz sonucunda izole BGT’si ve BAG+BGT’si olan hastalarin diyabet gelisim riskleri izole BAG’si olan hastalara gore anlamli oranda yuksek bulunmustur. Izole BGT’si olanlarla BAG+BGT’si olanlar arasinda ise belirgin bir farklilik saptanmamistir.