Politik Felsefe Nedir?

Bu makale cagdas politik felsefenin iki kullanimi uzerine odaklanmistir. Bunlardan birincisi bir felsefe stratejisi olarak politik felsefe. Ikincisiyse felsefenin politikligini ve politik-olani dusunen bir etkinlik olarak politik felsefe. Temel iddiamiz politik felsefenin bu iki anlaminin ayristirilmasinin imkansizligidir. Empirik-olan ile spekulatif-olan arasindaki ayrimi politik felsefe acisindan surdurmek yerine polisin icinde olup bitenlere, polisin polites'siz kalmasina ya da polisin, politik topluluga olanak taniyip, tanimamasina bakmak onun temel tavridir. Felsefenin politikliginin kesfi suphesiz yeni degildir ancak felsefenin kendi odagina bunu alarak dusunmeye baslamasi Ikinci Dunya Savasi sonrasinda daha belirgin hale gelmistir. Cagdas felsefedeki bircok farkli akim bu odakla yeni dusunceler ortaya koymustur: Carl Schmitt'ten Leo Strauss'a, Frankfurt Okulu dusunurlerinden basta Claude Lefort ve Cornelius Castoriadis gibi cagdas Fransiz felsefesinin bircok onemli isme, bahsedilen bu elestirel, cagdas ve radikal felsefe pratiklerini gelistirmislerdir. Politik felsefedeki bu hareketliligin, politik eylem ve kavram baglaminda krizin belirginlesmeye basladigi bir konjonkturle geldigi rahatlikla iddia edilebilir. Ilk evrede ideolojilerin sonumlenmeye baslamasi "teori"den tekrar felsefeye donusu mecbur birakmistir. Ikinci olarak ise fiili komunizmlerin yarattigi umitsizlik ve basarisizliklar farkli praksisleri dusunmeye zorlamistir. Ucuncu olarak, dunya politik duzenindeki yapisal krizler ve donusumler, varolan krize karsi kendi kavramlariyla yanitlar arayan liberal politik felsefelerin de krizini hazirlamistir. Belle Epoque doneminde saf felsefe arayisindan sonra felsefenin politikliginin animsanmasi da tesaduf olmamistir. Tekil olani, kurucu praksisi ve kurtulusu arzulayan bir yonelim evrenselin dusuncesinin yegâne imkânidir. Bu baglamda politik felsefe sadece politik seyler uzerine bir soyutlama pratigi degildir, aksine politik seylerin mantiginin kurulmasina ya da bozulmasina dair bir etkinliktir. Politik seyleri anlama zorunlulugu ile hakikat fikrine sadik arastirmanin yan yanaligi, siddet hallerine karsi politik orgutlenmelerin cogullugunun gerekli oldugunu ortaya koyar.