Pavlos Matesis ve “Dilsizin Kızı” Eserinde Postmodernist Nitelikler, Milliyetçilik ve Öteki

agdas Yunan Edebiyati, 1821’den bugune hem kendine ozgu geleneksel unsurlari korumus hem de tum dunyada, ozellikle batida, yer alan edebi egilimleri takip ederek otantik bir edebiyat uretmistir. Cagdas Yunan Edebiyati, ayni zamanda, Yunanistan’i etkileyen sosyal, kulturel ve tarihi olaylari hem duzyazida hem de siirde ana unsur olarak islemistir. Bu tarihi olaylardan biri de tum dunyayi etkileyen II. Dunya Savasi ve hemen ardindan Yunanistan’da yasanan isgal, isgale direnis, kitlik ve ic savasi beraberinde getiren olaylar zinciridir. Bu calisma bu olaylar ekseninde, Raraou isimli karakterin kendi hayatini anlattigi Pavlos Matesis’e ait Dilsizin Kizi isimli eseri incelenerek hazirlanmistir. Eserde yer alan postmodernist nitelikler incelenmis, milliyetcilik ve oteki kavramlari irdelenmistir. Bu baglamda, tarihsel “oteki” “Turk” Cagdas Yunan edebiyatinda yerini korurken, II. Dunya Savasi surecinde ve sonrasinda meydana gelen olaylar nedeniyle oteki kavraminin degistigi ortaya konulmustur. Bununla birlikte milliyetcilik kavraminin sorunsallastirilarak, okuyucuyu sorgulamaya yonelttigi soylenebilir. Cagdas Yunan Edebiyatinin, kendi gelenegini devam ettirirken, dunya edebiyatindaki egilimleri takip ettigi gorulmus. Acik bir bicimde, Matesis’in bu eserde postmodernist nitelikleri geleneksel duzyaziyla harmanlayarak ozgun bir eser verdigi gorulmustur.