Türkiye’de İkinci Ürün Soya (Glycine max L. Merrill) Yetiştirmeye Uygun Potansiyel Alanların Belirlenmesinde Coğrafi Bilgi Sistemleri Tabanlı Analitik Hiyerarşi Süreç Tekniğinin Kullanımı

Bu calisma ile, tarimsal arazilerin optimum kullanimlarina ve urun planlamalarina yon vermek acisindan, birim alandan birden fazla turden urun alinmasina imkan saglanmasi amaciyla, ikinci urun soyanin yetisebilecegi uygun potansiyel alanlar belirlenmistir. Bir bolgede urunlerin yetisebilecegi uygun potansiyel alanlarin dagilimini etkileyen en onemli faktor, o urunun yetismesi icin ihtiyac duydugu ekolojik kriterlerin birbirlerine gore yapacaklari etkinin agirlik oranlari olmustur. Yapilan bu calismada, soyanin ikinci urun olarak yetismesi icin ihtiyac duydugu ana kriterlerin (iklim, toprak, topografya) ve bunlara ait alt kriterlerin (vegetasyon suresi, etkili sicaklik toplami, Temmuz ve Agustos aylari ortalama sicakliklari, yukseklik, toprak derinligi ve arazi kullanim kabiliyet siniflari) etkileri oraninda saglamis olduklari agirliklarinin hesaplanmasinda, Cografi Bilgi Sistemleri (CBS) tabanli Analitik Hiyerarsi Surec (AHS) teknigi uygulanmis ve potansiyel uygunluk siniflari belirlenmistir. Yapilan degerlendirme sonuclarina gore, calisma alaninin % 7.65’i (5 968 013.35 hektar) cok uygun, % 4.70’i (3 666 170.55 hektar) orta uygun, % 8.43’u (6 584 410.16 hektar) az uygun ve % 79.22’si (61 839 407.74 hektar) ise ikinci urun olarak soya yetistirilmesine uygun olmayan potansiyel alanlar olarak belirlenmistir.