A COMPARISON OF COMMUNICATION VERBS USED BY TURKISH EFL LEARNERS AND ENGLISH NATIVE SPEAKERS: A CORPUS BASED STUDY

Bu calisma, anlamsal olarak siniflandirilmis eylemleri, ozellikle Iletisim Eylemlerini (Communication Verbs) (Biber, 2006) ogrenci dilinde incelemektedir. Iletisim eylemleri, "iletisim etkinliklerini iceren etkinlik eylemlerininozel bir alt sinifidir" (2006, s.247) ve hem yazili hem de sozlu soylemde nispeten yaygindir. Iki derlem, LOCNESS ve TICLE, bu eylemlerin iki derlemdeki sikliklarini ortaya koymak icin  incelendi ve bulgular her bir derlemdeki en sik eylemlerin one cikartilma durumlari benzer olmasina ragmen, yabanci dil olarak Ingilizce ogrenen Turk ogrencilerin, bu eylemleri kompozisyonlarinda onemli olcude daha az kullandigini gosterdi. Derinlemesine incelemesonuclari ek olarak, TICLE'da secilen eylemlerin ad esdizimliliklerinin , cesitli anlamsal cercevelerin yani sira, ayirt edici dilbilgisel oruntuleri belirtilmistir. Son olarak, elde edilen bulgulara dayanarak, kullanima dayali farkliliklar incelendi ve ogrencilerin anadil olarak Ingilizce konusan kisilere kiyasla, belirli oruntuleri neden kullanmis olabileceklerine dair nedenler Hunston ve Francis'in Oruntu Dil Bilgisi yaklasimina (2000) gondermeler yaparak onerildi.