Apotheosis of Mortal Man: Stellar and Terrestrial Imagery in Dylan Thomas’s Poetry

Dylan Thomas’in siirleri yasam-olum cevrimselligini ve yeniden dogusu imleyen imgeler acisindan zengindir. Bu imgeler arasinda insanin olumlu varolusunu gosteren cimenler oldugu kadar onun tanrisal bir konuma erisebilme gizilgucunu simgeleyen yildizlar da yer alir. Soz konusu imgeler agit turune dâhil edilebilecek “After the Funeral”, “And death shall have no dominion”, “Do not go gentle into that good night” ve pastoral ogeler iceren “Fern Hill” adli siirlerinde one cikmaktadir. Bu siirlerdeki imgeler sairin paganizme olan derin ilgisinin bir gostergesi olarak degerlendirilebilir. Zira Thomas’in siirlerinde bu imgelerin irdelenmesi onun Ingiliz siirindeki sira disi konumunun ve siir gelenegi icinde yerinin daha iyi anlasilmasi icin onemli ipuclari vermektedir. Zira, Thomas’in siirlerinde kullandigi imgeler ve izlekler onun sadece John Keats gibi romantik Ingiliz sairlerinden degil ayni zamanda Emily Dickinson ve Walt Whitman gibi on dokuzuncu yuzyil Amerikan sairlerinden etkilenmis oldugunu tanitlamaktadir.