The Usages of the Verb “to be” in Written Turkish

Dillerin temel soz varligini, sozluk anlamlari bulunan, isimler ve fiiller olusturur. Isimler varligi tanitan ve diger varliklardan ayirt etmeyi saglayan sozcuklerdir. Fiiller ise taninan, bilinen her tur varligin “soyut, somut, canli cansiz vs.” hareketini anlatan sozcuklerdir. Bu yonuyle fiiller, varligin hareketlerinin isimleri olarak tanimlanabilir. Dillerin soz varligini ortaya koyan sozluklerde isimlerden sonra en kalabalik sozcuk turunu de fiiller olustur. Ancak isimlere oranla fiillerin sayisi oldukca azdir. Bunun temel nedeni varliklarin sayisi neredeyse sinirsizken, varliklarin hareketleri yani fiiller ise belirli ve sinirlidir. Fiiller icerisinde de kimi fiiller yapi, gorev ve anlam bakimindan pek cok fiilden farkli bir ozellik gosterir. Bu tur fiillerin sayisi hemen butun dillerde 5-10 tane ile sinirlidir, ancak bu az sayidaki fiilin isleklikleri ve ceviklikleri oldukca hayret vericidir. Dillerin isleklik ve ceviklikleri, anlatim kabiliyetleri, kisaca, guclerinin onemli bir bolumu bu ozel fiillerde gizlidir. Bu ozel fiilleri adlandirmak icin Turkluk Biliminde cevher fiilleri, yardimci fiiller, tasvir fiilleri gibi terimler kullanilir. Bu ozel fiiller kendi iclerinde de isleklikleri, gorevleri ve kullanimlari bakimindan farklilik gosterirler. Kimi az ve belirli bir kullanima sahipken kiminin kullanim alaninin sinirlarini tam olarak tespit etmek oldukca guctur. Turkcede ol-, et-, eyle-, kil- gibi fiiller bu turden fiillerdir. Bu calismada kullanim alani, islekligi ve gorevleri acisindan, Turkcenin ozel fiillerinden “olmak” fiilinin, Turkiye Turkcesi yazi dilindeki durumu ortaya konulmaya calisilmistir