Western Image of the Orient and Oriental in Agatha Christie’s Death on the Nile: A Postcolonial Reading

Bu calisma Agatha Christie’nin bir Hercule Poirot dedektif romani olan Nil’de Olum(1937) baslikli eserini genelde postkolonyal elestiri dogrultusunda okumayi hedeflerken ozde romandaki oryantalist izleri arastirmaktadir. Calismada ustaca kurgulanan ve egzotik arka plan olarak Misir’i alan Nil’de Olum, Edward W. Said’in Oryantalizm elestirisi baglaminda romandaki Dogu ve doguya ait imgeleri yansitma bicimini belirlemek uzere analiz edilecektir. Oryantalizm, Edward Said’in cigir acan kitabi Orientalism’de (Oryantalizm/Şarkiyatcilik) Dogu ve dogu insaninin, degerlerinin ve kulturunun olumsuz bir tasvirini iceren bir calisma alani olarak tanimlanir. Said’e gore Dogu Batinin kendi perspektifi ile bati soylemlerindeki uretimidir. Iki bolumden olusan bu makale postkolonyal elestiri ve dunyayi Bati ve Dogu olarak ikiye ayiran Avrupa merkezci bir gorus olan Oryantalizmin elestirisine kisa bir giris ile baslamaktadir. Daha sonra ikinci bolumde Nil’de Olum Oryantalizm elestirisi isiginda analiz edilmektedir. Bu bolumun iki alt bolumunde Dogu ve Dogu insani, Doguya ait yerler, degerler, kavramlar vb.nin romandaki yansimasi calisilmaktadir. Calisma bir dedektif romani Nil’de Olum baslikli eserin Dogu ve doguluyu yansitma soz konusu oldugunda, Christie’nin romanin bu ozelliklerini on plana cikarmamasina ragmen oryantalist bir tavir sergiledigi gorusuyle son bulmaktadir. Calismada ortaya konan diger bir sonuc ise dedektif romaninin kralicesi Christie’nin tum zamanlarin en cok satan romancisi olmasindan dolayi romani Nil’de Olum’un dogu ve doguluya karsi oryantalist tavriyla, Batili zihinlerde ve soylemlerde negatif ve yanlis bir Dogu imgesi olusturmaya katkida bulunmus oldugudur