Yapısal Atıkların Geri Dönüşüm Sorunu ve Türkiye’deki Durumun Mevzuat Bakımından Değerlendirilmesi

Artan nufusla birlikte cogalan yapilasma faaliyeti sonucunda olusan atiklar yapisal atik olarak tanimlanmaktadir. Cesitli boyutlarda cevresel sorunlara sebep olan yapisal atiklarin, dogal kaynaklarin tuketilmesinin azaltilmasi ve verimli kullanilmasi icin geri donusturulmesi kacinilmazdir. Atiklarin geri donusumunun surdurulebilir cevre kalitesi, dogal kaynaklarin korunumunun yani sira sosyal ve ekonomik refah bakimindan etkili oldugu bilinmektedir. Dunya Cevre ve Kalkinma Komisyonu raporu ile tanistigimiz surdurulebilirlik kavramini, insaat sektorune adapte etmek icin bazi ulkeler yasal duzenlemeler ve uygulamalar gelistirmistir. Ulkemizde de bu kapsamda yasal duzenlemeler yururlukte olmasina ragmen istenilen degerde geri donusum verileri saglanamamaktadir. 2004 yilinda yururluge girmis olan yapisal atiklarin yonetimine iliskin yonetmelik hali hazirda uygulamada olmasina ragmen geri donusumun yayginlastirilmasi ve cevre korunumu icin uygulamalarin ve duzenlemelerin yetersiz kaldigi dusunulmektedir. Calisma ozellikle son yillarda hizla artan yapilasma faaliyetleri sonucunda ortaya cikan yapisal atik sorununa deginerek, ulkemizdeki durumu mevzuat bakimindan degerlendirmeye calismistir. Calisma kapsaminda AB ve diger gelismis ulkeler ile ulkemizdeki mevzuat incelenerek uygulamaya yonelik gereksinimler belirlenmistir.