Galileo’nun İki Büyük Dünya Sistemi Hakkındaki Diyalogları ve Bilime Etkisi

Yuzyillar boyunca devam eden Dunya merkezli evren anlayisi yerine Gunes merkezli evren anlayisinin onerilmesi, bilimde koklu degisiklikleri beraberinde getirmistir. Bu degisiklik, matematigin bilim dili olarak kullanilmasini saglamistir. Boylece evreni anlamanin yolu mantiksal ifadelerle degil, matematiksel denklemlerle acikliga kavusmustur. Bilimsel arac ve gereclerin niceliksel ifadelere vurgu yapmasi, bilimin olculebilir niteligini ortaya koymustur. Galileo’nun teleskopla goksel cisimlere iliskin elde ettigi bilgiler Dunya merkezli evren anlayisinin yikilisi olarak yorumlanir. Bu durum ayni zamanda skolastik dusunceye en onemli karsi koyus olarak kabul gormustur. Bu karsi koyus bilimsel devrim olarak adlandirilir. Bu calismada gokyuzune dair ilk geometrik modellerin tarihsel gelisimine yer verilmistir. Bu sistemin temel dayanak noktalarini ve birbirinden hangi noktalarda farklilik gosterdikleri belirtilmistir. Galileo’nun katkisiyla sekillenen Gunes merkezli evren anlayisinin yol actigi gelismeler bilimin isiginda incelenmistir. Kisaca evrenin yapisi hakkindaki dusuncelerin nasil gelistikleri gosterilmistir. Galileo evrenin yapisina dair iki konuyu tartisacaktir. Ilki evrene taninacak merkezin neresi oldugudur. Ikincisi Dunya’nin hareket edip etmedigi gorusudur. Hareket problemine bagli olarak Dunya’nin hareketinin neden gozlenemedigi ve uzerindeki nesnelerin neden uzaya firlamadigi problemi acikliga kavusturulacaktir.