ŞEVKET BULUT’UN HİKÂYELERİNDE “İNANÇ” TEMASI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Şevket Bulut, Cumhuriyet donemi Turk hikâyesinin onemli isimlerinden olup Anadolu'yu ve Anadolu insanini gercekci bir anlayisla nakleden yazarlarimizdan biridir. Şevket Bulut, Anadolu’nun zengin kulturunu eserlerinde sade bir dille ve akici uslupla anlatan bir “Anadolu hikâyecisi”dir. Hikâyelerinde gelenek gorenekler, menkibe, efsane, keramet, zenginlik, fakirlik, sevinc, huzun, kadere razi olma, menfaatler, bilgelik vb. konulari isleyen yazar, Turk hikâyeciligi icerisinde Omer Seyfettin mektebinin bir devamidir. Şevket Bulut mahallilikten hareket etmesine ragmen mahallilikte kalmayip milli bir cizgiye ulasir. Anlattigi konular belirli bir yoreden cikmis olmasina ragmen butun Anadolu halkinin yasamini yansitir. Şevket Bulut, hikâyelerinde Turk toplumunun inanclarina genis olcude yer verir. Bu inanc sisteminin merkezinde Islâmiyet yer alir. Yazarin hikâyelerinde batil inanclar ve dinin yanlis yorumlanmasindan kaynaklanan problemler de onemli yer tutar. Şevket Bulut, butun bu ozellikleriyle milli, milliyetci ve Islamci bir cizgi takip eder. O, 1970 sonrasi Turk hikâyesinde milliyetci ve muhafazakâr bir bakis acisina sahiptir. Bu makalede amacimiz, Şevket Bulut’un hikâyelerinde yer alan inanc yapisiyla ilgili unsurlari tespit etmektir.