Fen ve Teknoloji Dersi Öğretmenlerinin “İnsan ve Çevre Ünitesi”ne Yönelik Görüşleri

Ogretim programlari ogretmenlerimize onemli bir yol gosterici durumda olsa da, bu programlarin uygulayicilari uygulama surecinde bircok zorlukla karsilasmaktadirlar. Bu calismada da, Fen ve Teknoloji dersi ogretmenlerinin 2005 yili Fen ve Teknoloji dersi ogretim programi kapsaminda cevre egitimi konularinin cogunlukla verildigi “Insan ve Cevre Unitesi”nde karsilastiklari zorluklara yonelik goruslerini ortaya cikararak etkili bir cevre egitiminin verilmesi icin nelerin yapilmasi gerektiginin belirlenmesi amaclanmistir. Nitel bir yaklasimin kullanildigi bu calismanin calisma grubunu Gumushane il merkezinde gorev yapmakta olan 5 Fen ve Teknoloji dersi ogretmeni olusturmaktadir. Calismada veri toplama araci olarak yari-yapilandirilmis mulakat kullanilmistir. Nitel veriler NVivo 8,0 paket programi kullanilarak analiz edilmis ve Cohen’in Kappa uyum katsayisi 0,63 olarak hesaplanmistir. Elde edilen bulgulara gore, uygulama ogretmenlerinin cevre egitimi konularini iceren “Insan ve Cevre Unitesi”nin ogretimi surecinde hem unitenin icinden, hem de unitenin disindan kaynaklanan “Ogretmenin uniteyi hizli gecmesi” ve “Kazanim sayisinin az olmasi” gibi zorluklarla karsilastiklari belirlenmistir. Adi gecen unitede karsilasilan bu zorluklarin cevre egitimine ozgu ogretim programinin varligi ile azaltilacagi ve belirlenen zorluklarin giderilmesi sonucunda ogrencilerin daha iyi bir cevre bilinci ile yetisecegi vurgulanmaktadir