<i>Platismatia glauca</i> (L.) W.L.Culb. & C.F.Culb.'nın İnsan Lenfositleri Üzerindeki Biyolojik Aktiviteleri

Likenler yapisinda farkli metabolitleri bulunduran ve bu bilesenleri sayesinde antik caglardan beri bircok hastaligin tedavisinde yararlanilan organizma olarak dikkat cekmektedir. Bu yuzden, mevcut calisma onemli liken turlerinden biri olan Platismatia glauca (L.) W.L.Culb. & C.F.Culb.'nin insan lenfositleri uzerindeki etkilerini incelemeyi amaclamistir. P. glauca 'dan elde edilen metanol (PME) ve su (PSE) ekstraktlarinin hucreler uzerindeki sitotoksik aktiviteleri 3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)-2,5-difeniltetrazolyum bromur ve laktat dehidrogenaz testleri ile analiz edilmistir. PME ve PSE ile muamele edilen lenfositlerdeki oksidatif degisimin belirlenmesi amaciyla toplam antioksidan kapasite (TAK) ve toplam oksidan durum (TOD) analizleri gerceklestirilmistir. Bu uygulamalara ek olarak, ekstraktlarin hucreler uzerinde sebep oldugu genetik hasar hucrelerdeki 8-hidroksi-2′-deoksiguanozin seviyeleri olculerek tespit edilmistir. Hesaplanan IC 50 degerleri,PSE'nin (162,26 mg/L) PME'ye (84,02 mg/L) kiyasla cok daha dusuk seviyede sitotoksik aktivite gosterdigini ortaya cikarmistir. Her iki ekstraktin tum konsantrasyonlarinin (6,25-200 mg/L) negatif kontrole kiyasla istatistiksel olarak ( p >0,05) hucrelerdeki TAK'yi yukselttigi ve ayni zamanda dusuk konsantrasyonlarinin genetik hasar meydana getirmedigi belirlenmistir. Tum uygulamalar goz onune alindiginda, PME ve ozellikle PSE'nin belli konsantrasyonlarinin (<25 mg/L) lenfositler uzerinde anlamli derecede oksidatif ve genetik hasara neden olmadan TAK'yi yukselttigi ve bu nedenle P. glauca likeninin dogal bir antioksidan olarak kullanilabilecegi gozlenmistir.