Udział podmiotów trzeciego sektora w rozwoju kapitału ludzkiego w regionie łódzkim

Przez długie lata, w kontekście gospodarki i zasad jej funkcjonowania, wyodrębniano dwa przeciwstawne sobie sektory – prywatny i publiczny. Pierwszy, składający się z nastawionych na zysk podmiotów stanowiących własność prywatną, tworzących podstawy materialne funkcjonowania społeczeństwa i funkcjonujących w oparciu o prawa rynkowe oraz drugi, składający się z kolei z instytucji państwowych i samorządowych dbających o właściwe funkcjonowanie państwa i realizację stawianych przed nim zadań. Główny cel istnienia podmiotów należących do tego sektora, to przede wszystkim zaspokajanie potrzeb społecznych. Stopniowo jednak zaczęły się pojawiać i zyskiwać na znaczeniu podmioty, które trudno było zaklasyfikować do któregokolwiek z tych dwóch sektorów, które „występują między oraz na styku sektora prywatnego i publicznego”. Od połowy minionego wieku zaczął więc być wyodrębniany trzeci sektor, skupiający podmioty nie stanowiące elementu struktury państwa, działające nie dla zysku, a na rzecz zaspokojenia potrzeb poszczególnych osób, grup,