Stopień restrykcyjności polityki pieniężnej w Polsce, Czechach i na Węgrzech w świetle reguły Taylora

Celem artykułu jest analiza reakcji czterech wybranych europejskich banków centralnych (Europejskiego Banku Centralnego, Narodowego Banku Polskiego, Narodowego Banku Czeskiego oraz Narodowego Banku Węgier) na zmiany poziomu inflacji i bezrobocia w latach 2001–2010. W opracowaniu zawarto teoretyczny opis dylematów związanych z prowadzeniem polityki pieniężnej, strategii analizowanych banków centralnych oraz alternatywnych miar restrykcyjności polityki monetarnej, ze szczególnym uwzględnieniem miernika opartego na regule Taylora. W części empirycznej artykułu sprawdzono, w jaki sposób analizowane banki centralne kształtowały podstawowe stopy procentowe oraz na ile były one zgodne z wytycznymi opartymi na regule Taylora. Na tej podstawie podjęto także próbę oceny stopnia restrykcyjności polityki monetarnej w analizowanych krajach w badanym czasie. Całość zamknięto podsumowaniem zawierającym syntetyczne wnioski z przeprowadzonych wcześniej analiz.