Sultan Otoritesini Sınırlandırmak: Osmanlı İmparatorluğu’nda Modernite Öncesi Anayasacılık

Bu calisma Osmanli Imparatorlugu’nda onaltinci yuzyildan onsekizinci yuzyil sonlarina kadar anayasalci temalarin yukselisini incelemektedir. Modern calismalar genellikle Osmanli anayasalciliginin kokenlerini Avrupa kaynakli model ve dusuncelerin yapisal siyasi degisimler yapmak amaciyla yerlilestirildigi ondokuzuncu yuzyilin batililasma surecine atfetmektedirler. Geleneksel Osmanli tarihciliginde ise onaltinci yuzyil sonrasi donemi bizzat Osmanli gozlemcileri tarafindan genellikle keyfiligin yukselisi olarak elestirilmistir. Her iki gorusten de farkli olarak, bu calisma onaltinci yuzyil klasik sisteminin donusumu surecinde anayasal etkisi olan yeni sosyal dokularin, idari yapilarin, hukuki duzenlemelerin, ve siyasi ilkelerin ortaya ciktigini gostermektir. Sonuc olarak, erken modern donemde sultanin siyasi gucu giderek azalmis ve karar verme surecine eklemlenen yeni aktorlerin gucuyle dengelenmistir.