SÜFYAN ES-SEVRÎ’NİN FIKIHÇILIĞI

Sufyan es-Sevri (o.161/778), Emevi devletinin yikilmaya yuz tuttugu bir zamanda dunyaya gelmis, bu yikilisa tanik olmus ve ardindan kurulan Abbâsi devleti icerisinde otuz yilini gecirmistir. Sufyan es-Sevri fikih mezheplerinin tesekkul ettigi hicri II. asirda fikihta “mustakil bir mezhep sahibi” olarak bilinmektedir. “Sevri mezhebi” hicri VII. asra kadar varligini surdurebilmistir. Sufyan es-Sevri’nin fikhi goruslerine baktigimizda onun zaman zaman Hicaz ekolu ve Kufe ekolu, yer yer de bu iki ekol arasinda bir cizgide bulundugu gorulmektedir. Bazi tabakât kitaplari Sufyan es-Sevri’yi “Ehl-i Eser”in, bazilari da “Ehl-i Rey”in temsilcisi olarak nitelendirmektedirler. Bu durum Sufyan es-Sevri’nin her iki ekolun de goruslerine muvâfik fikhi ictihadlarinin olmasindan kaynaklanmaktadir. Sufyan es-Sevri’yi salt olarak Irak ya da Hicaz ekolu icerisinde degerlendirmek yerine Sevri’nin bu iki ekol arasinda mustakil ictihatlar yapabilen bir muctehit oldugunu soylemek yerinde olacaktir. Bize gore ise Sufyan es-Sevri Irak/Kufe ve Hicaz ekolleri arasinda yer alan bir fikih âlimi olmakla beraber sahabeden Ibn Mes’ud’un onculugunu yaptigi Irak/Kufe ekolune daha yakin bir cizgide durmustur.