KUR’ÂN’IN GAYR-I ÂKIL VARLIKLARA İSNAT ETTİĞİ FİİLLERİN YORUMU

Kur’ân-i Kerim, insanligin hidayeti icin gonderilen son ilahi kitaptir. Ancak Kur’ân’i, sadece insanin dini yukumlulukleri ile sinirlandirmamiz mumkun degildir. Insanin bilgi sinirlarini asan gaybi konular da Kur’ân’da siklikla yer alan hususlardandir. Cemâdât, hayvânât ve nebâtâta nispet edilen bazi fiiller, bu gaybi konular arasinda yer alir. Bu baglamda Kur’ân’da konusma, tesbih, secde, salât, hasyet gibi daha cok insana ozgu bilinen fiillerin, insan disindaki soz konusu varliklara isnat edildigi dikkat cekmektedir. Tefsirin uzun tarihi gecmisi icinde mufessirler, bu ayetlerin yorumu uzerine oldukca kafa yormuslardir. Rivayet ve dirayet tefsirleri incelendiginde ilgili ayetlere farkli yorumlar getirildigi gorulmustur. Bu yorumlar daha cok hakikat ve mecaz ekseninde yogunlasmistir. Iste bu calismada rivayet ve dirayet tefsiri gelenegindeki mezkur yaklasimlar ele alinmis, ardindan her baslik altinda genel bir degerlendirme yapilarak tercihte bulunulmustur.