BORÇLU ÖZNELLİĞİN ÜRETİMİ ÜZERİNE DÜŞÜNMEK: KAPİTALİST MAKİNEDE BORCUN AKSİYOMATİĞİ NASIL ÇALIŞIR?

Borc rejiminin cozumlenmesi borcu, salt neoliberalizm referansli ekonomik bir dispositif’e indirgemek ve bu eksende neoliberal hakikati yalnizca ekonomik surecler etrafinda ele almakla mumkun degildir. Bu cozumleme, borcun varolussallik anlami uzerinden yeni bir oznellik ve yasam tarzinin kurulup isletilmesi etrafinda gerceklesmek durumundadir. Dolayisiyla borclulugu, Lazzarato’dan hareketle “uretim” ve “oznellik uretimi”nin eklemlenisi uzerinden irdelemeliyiz. Foucault’ya referansla bir yonetimsellik bicimi olarak vurguladigimizda, mulkiyet iliskilerine (uretim araclari degil, sermayenin sahipligi etrafinda) ve sermayenin degerlenme surecine bagli olarak oznellik uretiminin tartisilmasina kapilari kapatmaktayiz. Borc dispositif’ini, kapitalist makinede calistiran Deleuze ve Guattari terminolojisiyle “aksiyomatik”tir ve borcun, finans uzerinden nasil calistigini anlaminin yolu aksiyomatik kavramindan gecmektedir. Borcun aksiyomatigi ise yine Deleuze ve Guattari’nin kavramsallastirmalari olarak “toplumsal tabiiyet” (social subjection) ve “makinesel kolelestirme” (machinic enslavement) seklindeki iki dispositif uzerinden calismaktadir. Tum bunlarin dogrultusunda bu calisma, Deleuze, Guattari ve Lazzarato’dan hareketle borclulugun Foucaultcu anlamda neoliberal yonetimsellik bicimi olarak elestirisini sunup kapitalist makinede borc iliskiselliginin, oznellik uretiminin icinden okunmasini hedeflemektedir.