In memoriam Jan Poelhekke

beperken tot een keuze uit de officiële kerkelijke teksten, maar ook door uitingen van het kerkvolk zelf op te nemen, met een van Jan Blokkers tirades als lichte noot. Of de selectie, niet alleen van de documenten op zich, maar ook van de gedeeltes uit ieder document afzonderlijk, geslaagd is, hangt af van de verwachting, waarmee men dit boekje ter hand neemt. Augustijn dekt zich in het woord vooraf alvast in: 'Wie belangrijke teksten en onderwerpen mist, heeft zonder twijfel gelijk'. Voor een globaal inzicht in de bovengenoemde ontwikkeling kan de bundel wel van nut zijn, mede doordat per tekst verwezen wordt naar literatuur voor verdere studie. Dat nut zou ongetwijfeld groter geweest zijn, als de samensteller voor een meer thematische presentatie had gekozen. Door de vrij strikt chronologische volgorde van de tekstfragmenten worden de kerken door elkaar behandeld en staan de qua onderwerp bij elkaar passende gedeeltes soms heel ver uit elkaar; het register biedt evenwel de nodige steun.