XV. YÜZYIL MUTASAVVIFLARINDAN CEMÂL-İ HALVETÎ’NİN MESNEVÎLERİNDE MESNEVÎ

Mevlânâ Celâleddin-i Rumi, sahsiyeti ve eserleri ile Turk edebiyatini yonlendirmis buyuk bir sahsiyettir. Onun buyuk eseri Mesnevi ’de yer alan hikâyeler kendisinden sonraki donemlerde yazilan eserlerde siklikla kullanilmistir. Iste Cevâhiru’l-kulub, Beyân-i Ceng-nâme, Risâle-i Tesrihiyye, Risâle-i Fakriyye ve Risâle-i Sufiyye adli bes tasavvufi mesnevi kaleme alan ve XV. yuzyil Turk tasavvuf edebiyatinin onemli isimlerinden biri olan Cemâl-i Halveti, bu mesnevilerden Cevâhiru’l-kulub, Risâle-i Fakriyye ve Risâle-i Sufiyye ’de Mesnevi ’den aldigi hikâyelere yer vermistir. Cemâl-i Halveti mesnevilerini tasavvuf hakkinda bilgi vermek, tasavvuf yoluna meyletmis bir kimseye isik tutmak ve yol gostermek maksadiyla kaleme aldigi icin mesnevilerinde temel tasavvufi kavramlarin bazilarini izah etmistir. Mesnevilerde anlatilan konunun veya tasavvufi kavramin izahini kolaylastirmak ve okuyucunun daha iyi anlamasini saglamak amaci ile temsil, hikâye ve tevillere siklikla yer verilmistir. Bu makalede, adi gecen uc eserde yer alan Mesnevi kaynakli hikâyelere deginilecek, bu hikâyeler verilen ornek beyitler ile ozetlenecek ve bu baglamda Mevlânâ Celâleddin-i Rumi’nin Cemâl-i Halveti uzerindeki tesiri ortaya konmaya calisilacaktir.