THE MATRIX MOVIE IN THE LIGHT OF REALITY, POWER AND HUMAN BODY CONSEPTS

Gercekligin ne oldugu sorusu insanlik tarihinden bu yana dusunurleri mesgul etmistir. Bu arayis, sanatin pek cok kolunda oldugu gibi sinemada da yansima bulmustur. Son yillarin en cok tartisilan filmlerinden Matrix (1999), gercekligi ele alis sekli ve bunu iliskilendirdigi kavramlar acisindan onemli bir ornek olusturmustur. Matrix, filmde de bahsi gecen Baudrillard’in Simulakrlar ve Simulasyon eserinden izler tasimaktadir. Bir simulasyon olarak nitelendirilebilecek sistemde insanlar zihinsel bir hapishanede olduklarinin farkinda degillerdir. Matrix’i makineler kontrol etmektedir ve bu kontrol icin “yanlis bir bilinc” olusturmuslardir. Film bu acidan gunumuz iktidar ve gerceklik sorgulamalarina isik tutabilecek bir ornek olusturur. Makineler insan bedeninin urettigi enerjiyi kullanmaktadir. Iktidarin uretim uzerinden sekillendigi bu sistem; uretim, uretim araclari ve iktidar kavramlari acisindan daha derin okumalara aciktir. Matrix’te; doga, uretim araclari ve denetim araclari olarak tasniflenebilecek simulakrlarin yansimalarini gorebilmek mumkundur. Simulasyonun sonunu aciklarken, Baudrillard’in kullandigi “gercegin colu” ifadesi Matrix filminde de birebir gecmektedir. Matrix’in sonlanmasi demek, gercek dunya uzerinde bir daha deneyimlenemeyecek dogal guzelliklerin de tamamen sona ermesi anlamina gelecektir. Gercek dunya, “gercegin colu” olarak tanimlanacak, Matrix’ten kurtulanlar, bu sevimsiz gerceklikle tanisacaktir.