YAYGIN VE YOĞUN VERGİ DENETİMİ: HUKUKÎ YAPI VE UYGULAMANIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Bu calismanin amaci Turkiye’de “Yaygin ve Yogun Vergi Denetimi” olgusunu tarihsel surec icinde; hukuki yapisi, vergi idaresinin uygulamalari ve yargi kararlari isiginda incelemektir. Vergi denetimi, literaturde; yoklama, yaygin ve yogun vergi denetimi, vergi incelemesi ve arama sonucu yapilan vergi incelemesi kavramlarinin tamamini kapsayan bir olgu olarak karsimiza cikmaktadir. Vergi Usul Kanunu’nda “Vergi Denetimi” veya “Vergi Idaresinin Mukellefi Denetleme Yollari” baslikli bir duzenleme yoktur. Kanunda bu kapsam, “Yoklama”, “Inceleme”, “Arama” ve “Bilgi Toplama” olmak uzere dort alt bolum basliginda toplanmistir. Ancak “Yaygin ve Yogun Vergi Denetimi”, kavram olarak tanimlanmamistir. Bu denetim, yoklama basligi altinda, yoklamaya yetkili olanlara verilen ilave yetkiler seklinde duzenlenmistir. Ilk olarak 1985 yilinda yapilan bu duzenleme ile vergi idaresi mukellefleri basta belge duzenine uyma odevi konusunda olmak uzere; defter kayitlari, levha asma zorunlulugu, yazar kasa kullanma gibi konularda anlik olarak denetlemektedir. Calisma, bu denetimlerle ilgili uygulamada yasanan sorunlari vergi idaresinin uygulamalari ve yargi organi kararlari isiginda degerlendirmekte ve cozum onerileri sunmaktadir.