Effect of uridine diphosphate-glucuronosyltransferase polymorphisms on the plasma concentrations of mycophenolic acid in Turkish renal transplant patients

Amac: Mikofenolik asit ’ in (MPA) farmakokinetiginde bireyler arasinda farkliliklar vardir. MPA oncelikle uridin difosfat-glukuronosiltransferazlar (UGT) tarafindan metabolize olur. UGT2B7, MPA glukuronidasyonu icin onemli bir UGT ’ dir. Calismanin amaci, Turk bobrek nakilli hastalarda UGT2B7 His268Tyr (802C>T) polimorfizmlerinde MPA farmakokinetigini incelemektir. Gerec ve Yontem: Calismaya renal transplant yapilmis, 65 hasta dahil edildi. UGT2B7 His268Tyr (802C>T) genotiplemesi PCR-RFLP kullanilarak yapildi. MPA konsantrasyonlari Klonlanmis Enzim Donor Immunoassay (CEDIA) ile belirlendi. Tum hastalar calisma suresi boyunca akut rejeksiyon ve greft fonksiyonu acisindan izlendi. Bulgular: Hastalar arasinda UGT2B7 (802C>T) CC, CT ve TT genotip frekanslari sirasiyla 24 (%36,9), 36 (%55,4) ve 5 (%7,7) idi. Ucuncu ve altinci aylarda MPA duzeyleri UGT2B7 (802C>T) TT tasiyicilarinda CT ve CC tasiyanlara gore sirasiyla istatistiksel olarak anlamli derecede yuksek bulundu (p=0,038, p=0,021). MPA ’ nin doz/kan konsantrasyonu orani nakil sonrasi altinci ayda TT genotipi tasiyanlarda CC ve CT genotipi tasiyanlara gore daha yuksekti (p=0,042). TT genotipi tasiyan bireyler sirasiyla CC ve CT genotiplerine kiyasla ucuncu ve altinci ayda dusuk doz gereksinimleri gostermislerdir (p=0,109, p=0,238). Ayrica UGT2B7 (802C>T) polimorfizmi ile akut rejeksiyon arasinda bir iliski bulunmamistir (p>0,05). Sonuc: Bizim sonuclarimiz, bobrek nakilli hastalarda UGT2B7 (802C>T) polimorfizmi ile MPA farmakokinetigi arasinda bir korelasyon oldugunu gostermistir. UGT2B7 polimorfizminin saptanmasi, en uygun MPA kan konsantrasyonlari hedefi belirlenmesine yardimci olabilir.