Tip 2 Diyabetik Hastalarda Egzersizin Glikoz Metabolizmasına Etkisi

Diyabetes mellitus hastalik surecinde gelisen komplikasyonlara bagli engellilik ve olum nedenlerinin basinda gelmektedir. Etkili ilac tedavilerine ve ileri klinik tani yontemlerine ragmen, tip 2 diyabetes Arsiv Kaynak Tarama Dergisi . Archives Medical Review Journal 2015; 24(3):306-316 Koca ve Talu 307 mellitus ve insulin direnci sikligi son yillarda artmistir. Son yillardaki epidemiyolojik calismalarda fiziksel olarak aktif yasam surduren bireylerde daha az bozulmus glikoz toleransi ve diyabetes mellitus gelistigi vurgulanmaktadir. Diyabetes mellitus gelisimi icin yuksek risk tasiyan bireylerde fiziksel aktivitenin koruyucu etkisine ek olarak; diyabet tanisi almis hastalarda fiziksel aktivite aclik glukozu, insulin duyarliligi ve kan glukoz duzeylerini olumlu etkilemektedir. Egzersizin asil etki mekanizmasi ise insulinin periferik dokularda (ozellikle iskelet kasi) duyarliligini artirmaktir. Egzersiz egitimi ile glikoz metabolizmasinda belirgin iyilesmeler pek cok calismada gozlenmistir. Egzersiz egitimi ile insulin duyarliligindaki iyilesmeler ozellikle yuksek yogunlukta aerobik egzersizlerde gozlenmistir. Ek olarak hastalarin kombine tip egzersizlere uyumu ise yuksek bulunmustur. Bununla birlikte dunya uzerinde pek cok calismada bu egitici programlarin standardizasyonu eksik ve gunluk hayattakipratik uygulama yetersizdir.