İbn Âşûr’un Gündeme Getirdiği Bir Kavram: Mubtekerâtu’l-Kur’ân

Abdulkâhir el-Curcâni, Sekkâki, Kazvini ve Teftâzâni gibi teorisyenler tarafindan vaz edilen belâgat ilminin Kur’ân’daki uygulamasi Zemahseri, Beydâvi, Ebussuud, Âlusi ve Ibn Âsur gibi mufessirler tarafindan yapilmistir. Klasik ile modern donem arasinda kopruluk gorevi yapan Ibn Âsur, maddi ve manevi kalkinma icin Kur’ân’i dogru anlamak gerektigini ileri surmus ve bunun icin Arap dili ve edebiyatina agirlik vermistir. Asrina kadar dini ilimler sahasinda elde edilen butun verileri incelerken bir eksiklik gormus ve bunu tamamlamak icin “makâsid” ve “mubtekerât” isminde ortaya iki ayri tez atmistir. Biz bu calismada ilk defa Ibn Âsur’un gundeme getirdigi “mubtekerâtu’l-Kur’ân” kavramindan maksadinin ne oldugunu, bu tabire hangi anlamlar yukledigini ve iʻcâzu’l-Kur’ân calismalarina nasil bir katkida bulundugunu et-Tahrir ve’t-Tenvir isimli tefsiri baglaminda tespit etmeye calisacagiz.