Türkiye’de Kadın Gözüyle Kadın Olmak Sorunsalı ve Çağdaş Türk Seramik Sanatından İzlenimler

M.O. 7000’lere kadar tarihlenen seramik kadin heykelcikleri, analigi, disiligi, uremeyi, hayatin devamliligini dolayisiyla bereketi simgeleyen ana tanricalar olarak kabul edilmektedir. Medeniyetin baslangicinda ana tanricalikla taclandirilmis kadin, gunumuzde esitligi, haklari, temsiliyeti, adayligi, cinayetleri, tecavuzleri, cinselligi, seksiligi, hamileligi, kurtaji, dogumu, politikalari, feminizmi, gunu, emegi, guzelligi, bedeni, diyeti, modasi, ortusu ve mutlaka namusuyla tartisilmaya devam edilen bir cinstir. Kadinlar uzerindeki toplumsal baskilar, geleneksel roller, ikinci sinif hissettirme, erkek egemen kultur, maruz birakilan siddet, is ve ev hayatinin zorluklari vb. kadinin gercekligidir. Turkiye nufusunun asagi yukari yarisini olusturan kadin cinsi icin bu gerceklik ortaktir. Kadinlarin tum bu gerceklikleri, farkli disiplinlerdeki sanat yapicilari icin tarihin karanlik donemlerindeki anatanrica heykellerinden bugune tercih edilmis bir konudur. Bu metin, Turkiye’de kadin olmak sorunsalini, bu konuyu ele almis Cagdas Turk Seramik Sanatcilarinin eserleri ile sinirlandirarak degerlendirmektedir. Bu baglamda konu, bu yaklasim icindeki kadin seramik sanatcilarinin eserlerine olan yansimalari uzerinden, eserlerin teknik ve dusunsel boyutlariyla irdelenerek aktarilmaya calisilmistir. Anahtar Sozcukler: Cagdas Turk Seramik Sanati, Kadin Sorunsali, Kadin Sanati