SİRKÜLASYON ALANLARINDA YENİ BİÇİMLENMELER VE MÜZELER: QUAİ BRANLY MÜZESİ ÖRNEĞİ

Modern Sonrasi 1970’li yillarda genel tipolojileri sorgulayan tasarim ve islev acisindan yenilikler getiren yapilar yapilmaya baslanmistir. Mimarlar, ozellikle 1980 sonrasi muze tasarimlarinda, hic denenmemis kutle arayislarinda bulunduklari kadar, bu arayisi ic mekanda da surdurmus, plan ve kesit gibi ortografik araclarla kolay algilanmayan, ic mekan kurgulari tasarlamislardir. Gunumuz muzelerinde, sergilerin bastan sona okunan kitaplar olmadigi, insanlarin bircok yol arasindan kendilerininkini secip sergiyi kendi adimlariyla gezebilmesi dusuncesiyle, yeni sirkulasyon kurgusu, bulmacamsi bir havayla insanlara bir anda, birden cok secenek sunan sirkulasyon rotasi sunmaktadir. Ozellikle muze binalarinda, ic mekan kurgusunda, sirkulasyon alanlarinin tasarimindaki bu koklu algisal, mekansal degisimler ve mekansal senaryolar dikkat cekmektedir. Calismada sirkulasyon alani kurgusunda bu carpici degisime bir ornek teskil eden daha yakin tarihli bir calisma olarak Jean Nouvel’in Quai Branly Muzesi (2006), mekansal deneyimler, gozlemler, sentaktik analiz teknigi ve semantik irdelemeler kullanilarak analiz edilmistir.