Türkiye'de Veteriner Fakültelerindeki Öğrencilerin Öğretim Üyelerinden Sağladıkları Sosyal Fayda Düzeylerinin Atkinson Eşitsizlik Endeksi Yaklaşımıyla Ölçümü

Bu arastirmanin amaci, Turkiye'de Veteriner Fakultelerinde ogrenim goren ogrencilerin, ogretim uyelerinden sagladiklari sosyal fayda duzeylerini Atkinson endeksi vasitasiyla arastirmaktir. Calismada hem 2000-2001 hem de 2006-2007 ogretim yillarinda uc farkli kategorideki ogretim uyeleri icin Atkinson endeksleri hesaplanmistir. Hesaplanan endeks katsayilari, ogretim uyelerinin fakultelere dagilimlarinin ogrenci sayilarina gore ciddi duzeyde dengesiz oldugunu ve ogrencilerin ogretim uyelerinden sagladiklari sosyal faydadan ciddi kayiplarinin mevcut oldugunu gostermektedir. Hesaplanan sosyal fayda duzeyleri 2000-2001 ogretim yili icin profesorlerden %65,9, docentlerden %84,9, yardimci docentlerden %47,1 olmus, 2006-2007 ogretim yilinda ise bu oranlar %56,9, %51,6 ve %42,5'e duzeylerinde gerceklesmistir. Bu sonucsa 2000-2001 ogretim yili icin veteriner fakultelerinde gorev yapan profesor basina dusen 36,5, docent basina dusen 39,4 ve yardimci docent basina dusen 32,6 ogrencilik duzeyin ayni sirayla 55,4; 46,5; 69,3 ogrenci seklinde hissedildigi seklinde yorumlanabilir. Buna ek olarak 2006-2007 ogretim yili icin ise ayni sirayla 23,0; 37,3; 26,8 ogrencilik duzeyleri 40,5; 72,3; 62,9 ogrenci gibi hissedilmistir. Anahtar Kelimeler: Atkinson endeksleri, veteriner hekimligi egitimi, egitim politikasi, sosyal politika, kalkinma ekonomisi