Romantizm Akımının Karşıtlığı İçinde Abdülhak Hâmit Tarhan’ın Hacle Adlı Kitabında Yaşama Yeniden Tutunması

Bu calismada, Abdulhak Hâmit’in Hacle adli yapitindan ve Romantizm akimindan yararlanilarak esi Fatma Hanim’i kaybettikten sonra icine dustugu karamsarliktan tekrar yasama donmesi ele alinmaktadir. 1852’de dogan Abdulhak Hâmit Tarhan, kendisini ikiye bolunmus bir toplumda bulur. Cok sevdigi Fatma Hanim’i kaybettikten sonra da disarida reel olarak yasadigi ikilemi bu kez ic dunyasina tasir. Umut-umutsuzluk, yasam-olum, varlik-yokluk arasinda bocalayan sâir, kendini sanata vererek esinin once hastaligindan sonra da olumunden duydugu aciyi Romantizm akiminin da etkisi altinda Bunlar Odur, Makber, Olu ve Hacle adli kitaplarinda disa vurur. Bu eserlerinde ote dunyadan bu dunyaya dogru bir yonelisi ortaya koyan Hâmit, metafizik ve felsefeyi de siir dunyasina tasiyarak Turk edebiyatinin tematik acidan zenginlesmesini de saglar. Calismada ele alinan Hacle , Abdulhak Hâmit’in olumsuzluktan olumluya gecmesini konu edinir. 1886’da yayimlanan yapitta sâir makber ve hacle arasinda catisma yasar. Eserin sonunda da yeniden dogusu sembolize eden hacle, bu catismadan ustun cikar.