Restrictions on The Fundamental Rights in The Strasbourg and Turkish Legal Orders

Kamunun genel yarari temel haklarin sinirlandirilmasinin mesruiyrtini saglar. Her bir bireyin hakkini toplumun menfaatlerini goz onunde bulundurarak control etmek ve duzenlemek hakikatte temel haklarin kendilerini daha iyi korumayi netice verir. Avrupa Insan Haklari Sozlesmesine gore taraf Devletler mesru amaclardan birini tasimasi, uygun hukuki prosedur ile yapilmis olmasi, kamuoyu tarafindan ulasilabilir, anlasilabilir ve acik olmalari sarti ile temel hak ve hurriyetleri sinirlayici onlemler alabilirler. Ancak bu sinirlamalar demokratik toplumda gerekli olmali ve gerceklestirmek istedikleri mesru amac ile orantili olmalidir. Bu baglamda Strasbourg Mahkemesinin onune bir dava geldiginde Sozlesmece koruma altina alinan bir temel hakka mudahale olup olmadigi ve bu mudahalenin kanuni bir dayanaginin olup olmadigi meselesi kolaylikla cozulebilmektedir. Dolayisiyla Strasbourg Mahkemesinin temel gorevi kanuni dayanagi ve mesru bir amaci olan bu mudahalenin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadigini kakarlastirmaktir. Starbourg Hukuk duzeni paralelinde Turk Anayasasi da kamusal yararin ve digerlerinin haklarinin gerektirdigi durumlarda bireylerin temel haklarinin sinirlandirilabilecegini duzenlemektedir. Bir bireyin hakkinin digerlerininki ile catistigi durumlarda bu catismanin Anayasa, hukuk ve yargilama ile uzlastirilmasi gerektigine inanilir. Bu makale Avrupa Insan haklari Sozlesmesi ve Turk Hukuk Sistemi duzenlerinde temel haklarin sinirlarinin kapsamini incelemektedir. Makale her iki hukuk sistemini elestirel bir bakis acisi ile karsilastirarak analiz etmeyi amaclamaktadir.