Erișkin akut kardiyojenik şoklu hastalarda veno-arteriyel ekstra-korporeal membran oksijenasyon desteği: retrospektif analiz

Amac: Ekstrakorporeal Membran Oksijenator Sistemi (ECMO), respiratuar, kardiyak veya kombine yetmezligi olan hastalarda, hayat kurtarici bir teknik olarak kullanilmaktadir. Bu calișmada, refrakter kardiyojenik șok (RKS) nedeniyle veno-arteriyel ekstrakorporeal membran oksijenasyon (VA-ECMO) destegi gereken hastalarin sonuclarini degerlendirmek amaclanmiștir. Gerec ve Yontem: Klinigimizde, “Mart 2010 - Kasim 2016” yillari arasinda, RKS nedeniyle VA-ECMO destegine alinan hastalarin sonuclari retrospektif olarak analiz edildi. Toplam 189 hastaya RKS nedeniyle (127’i erkek, yaș ortalamasi = 56.6 ± 12.0; BSA ortalamasi=1,85 ± 0,19) VA-ECMO implantasyonu yapildi. Tum hastalarin demografik ve klinik datalari incelendi. Bulgular: Ortalama VA-ECMO destegi suresi, 172.8 ± 234.2 saat (4-1920 saat) olarak hesaplandi. VAECMO desteginden ayrilabilme (n=92; 48.6 %), toplam survey (n=74, 39.2 %) ve ECMO destegi sirasinda gorulen vaskuler (n=21, 11.1%) ve norolojik (n=11, 5.8%) komplikasyon oranlarinin literatur ile benzerlik gosterdigi tespit edildi. Sonuc: ECMO destegindeki hastalar cogunlukla multi-sistemik komplikasyonlara bagli kaybedilmektedir. ECMO sistemlerindeki ve tekniklerindeki gelișim ile birlikte, mevcut hasta populasyonundaki sagkalim oranlari artmakta ve olușabilecek komplikasyon oranlari azalmaktadir. Ozellikle son on yilda, hibrid ECMO sistemlerinin ve adjuvan kateter aracili girișimlerin kullanilmasi, VA-ECMO destegindeki hastalarin hizli ve guvenli bir șekilde duzelmesine katki saglamaktadir. Ulkemizde, daha fazla merkezde, ECMO ile ilgili deneyimin artmasi, bu tedaviden faydalanan hasta sayisinda belirgin artiș olmasini saglayacaktir.