İnsulin Duyarlılaştırıcı İlaçlar Metformin ve Roziglitazonun Polikistik Over Sendromunda Etkinliklerinin Karşılaştırılması

Amac: Polikistik over hastaligi, dogurganlik cagindaki kadinlarda en sik gorulen endokrin hastaligidir. Insulin direnci bu hastalik tablosunun ana patolojilerden birisidir. Insulin duyarlilastirici ajanlar ise bu sendromun tedavisinde klinik ve biyokimyasal acidan basari elde edilmesi amaciyla kullanilmasina karsin, bu ajanlarin PKOS’de kullanimini destekleyen direk veriler netlik kazanmamistir. PKOS’da metformin ve roziglitazon tedavilerinin biyokimyasal ve klinik parametreler uzerine etkilerinin degerlendirmesi ve iki ilacin kiyaslanmasi. Metot: Calismaya PKOS tanisi almis 24 kadin dahil edildi. Tum katilimcilarin bazal antropometrik (VKI, bel cevresi) olcumleri kaydedildikten sonra adetin 2 ile 6. gunleri arasinda gece acligini takiben aclik palzma glikozu, insulin, LH, FSH, DHEAS, total and serbest testosterone duzeyleri olculdu. Insulin direnci gostergesi olarak HOMA-IR (Homeostasis model assessment score-insulin resistance) hesaplandi. Modifiye Ferriman Gallwey yontemi ile hirsutizm skorlamasi yapildi. Sonrasinda tum kastilimcilar metformin (1700mg/gun) veya roziglitazon (4mg/gun) tedavilerine rastgele ayrildilar. Yirmi dort haftalik tedavi suresi sonunda bazal degerlendirmesi yapilan tum olcutler tekrar degerlendirildi. Bazal ve son nokta olcumleri tum grupta ve tedavi gruplarinda ayri ayri karsilastirildi. Bulgular: Bazal olcumler icinde insulin ve serbest testosteron duzeyleri arasinda istatistiksel olarak anlamli bir iliski saptandi. Insulin duyarlilastirici ilaclar ile tedavi sonrasinda tum grup degerlendirildiginde, serbest testosteron duzeyleri, hirsutizm skorlari ve mastruel siklus sikliginda istatistiksel olarak anlamli bicimde duzelme gozlenirken (sirasiyla, P=.004, P=.049 ve P=.001), aclik insulin duzeylerinde ve HOMA-IR olcumlerinde duzelme ise istatistiksel olarak anlamli degildi. Tedavi gruplari ayri ayri analiz edildiginde, metformin grubu hirsutizm skorlarinda istatistiksel olarak anlamli olmayan bir duzelme gozlenirken diger olcutlerde benzer sonuclar elde edildi. Sonuc: Bu bulgular, metformin ve roziglitazon tedavilerinin PKOS’nin klinik ve biyokimyasal bulgularinda iyilesme sagladigini gostermektedir. Bu iki ilac etkinligi acisindan biri digerine ustun olmadigi soylenebilir. Ancak daha cok denek iceren calismalara ihtiyac vardir.