SHAKESPEARE'DE CİNSEL MİZAH

Shakespeare'de cinsellik konusunu, birbiriyle bağlantılı iki noktadan ele alacağım. Bunlardan birincisi, Shakespeare'in insana ilişkin genel görüşü; ikincisi, içinde yaşadığı çağın bazı nitelikleri. Bunlardan birincisine dünkü konuşmasında Bülent Bozkurt değindi: Shakespeare tarihe, çevresinde olup bitenlere bakıyor, gördüğü insanlık tablosu karşısında şaşkınlığa düşüyor. Büyük oZ3'-nınoyunları hakkında en ayrıntılı, en sağlam ilk yorumları yazan Samuel Johnson da, bu görüşü paylaşır, ama "şaşkınlık" sözünü kullanmaz. Johnson, uzun yıllar üstünde çalışarak hazırladığı sekiz ciltlik Shakespeare oyunlarına yazdığı ünlü önsözde, bu oyunların çok değişik "doğal olgular" içeren karmaşık bir dünya, karmaşık bir insan yaratılışı sunduğunu belirtir. Johnson'a göre Shakespeare'in yarattığı dünyada "iyiyle kötü, sevinçle keder, sınırsızca değişen oranlarda ve sayısız birleşme biçimleriyle birbirine karışmış" durumdadır. Bu dünyada "ayyaş şarabına koşarken, aynı anda yaslı bir kişi dostunu toprağa vermektedir; bir kimsenin işlediği kötülük, kimi zaman, başka birinin yaptığı neşeli bir şakaya yeni~ düşer; pek çok hainlik, pek çok iyilik, önceden tasarlanmaksızın, gerçekleşir ya da engele uğrar."