İnsan Ticareti ile Mücadele: Uluslararası Belgeler ve Türkiye'nin Çabaları

Insan ticareti, gunumuzde, ulkeler arasindaki gelismislik farkinin artmasi, kuresellesme, issizlik, kadin erkek arasindaki firsat esitsizligi gibi olgulara bagli olarak artmistir. Insan ticaretinin onlenmesine yonelik ilk uluslararasi duzenlemeler, beyaz kadin ticaretine iliskindir. Oysa ki, gunumuzde insan ticareti cok cesitli sekillerde ortaya cikmaktadir. Insan ticaretinin onlenmesi, hukumetlerin, sivil toplum orgutlerinin ve hukumetlerarasi orgutlerin girisimi ile 1990'Ii yillarin sonunda BM tarafindan ele alinmis; Sinirasan Orgutlu Suclara Karsi Birlesmis Milletler Sozlesmesi'ne Ek Insan Ticaretinin Ozellikle Kadin ve Cocuk Ticaretinin Onlenmesine, Durdurulmasina ve Cezalandirilmasina Iliskin Protokol kabul edilmis; Avrupa Konseyi bunyesinde ise insan Ticaretine Karsi Hareket Sozlesmesi hazirlanmistir. Uluslararasi belgeler, cogu zaman uluslararasi nitelik tasiyan bu suc ile mucadele icin devletler arasinda isbirligi yapilmasi gereginden dogmustur. Genellikle suc orgutleri tarafindan islenen insan ticareti sucu kolaylikla bu konuda yasal, idari ve yargisal bosluklar olan ulkelere kayabilir. Uluslararasi belgelerdeki ortak nokta, ic hukuklarda insan ticareti fiilinin suc haline getirilmesi yukumlulugu, fiilin cezalandirilmasi icin gereken tedbirlerin alinmasi ve insan ticareti magdurlarinin temel haklarinin korunmasidir.